فصل هشتم : مطاعن ويژه عمر بن خطّاب 363 - 391 طعن اول : جلوگيرى از وصيت كردن پيامبر 363 طعن دوم : انكار موت پيامبر و استفاده سياسى از آن 368 طعن سوم : شك در نبوّت پيامبر اسلام 368 طعن چهارم : بدعت در مهر زن 369 طعن پنجم : حكم به سنگسارى زن حامله 370 طعن ششم : حرام كردن متعه زن و متعه حج 371 طعن هفتم : تجسّس و بدون اجازه وارد خانه مردم شدن 374 طعن هشتم : تبعيض در پرداخت اموال بيت المال 376 طعن نهم : بدعت نماز تراويح و نماز ضحى 376 طعن دهم : تغيير مكان مقام ابراهيم در مكه 377 طعن يازدهم : وضو ساختن از ظرف مسيحيان 377 طعن دوازدهم : قبول نكردن شهادت مملوك 378 طعن سيزدهم : با تهديد با ام كلثوم ازدواج كرد 378 طعن چهاردهم : اهميت ندادن به امر پيامبر در خصوص عبّاس 379 طعن پانزدهم : عدم آگاهى از حكم شرعى در خصوص شراب‌خوارى 380 طعن شانزدهم : واگذارى انتخاب خليفه به شوراى شش نفرى 380 طعن هفدهم : اجرا نكردن حكم در خصوص زناى مغيره 383 طعن هيجدهم : اظهار ندامت در بستر مرگ 385 طعن نوزدهم : تلاش فراوان در بيعت گرفتن براى ابو بكر 386 طعن بيستم : ندانستن مسائل شرعى 387 طعن بيست و يكم : فراموش كردن شغل گذشته خود را 389 طعن بيست و دوم : بدعت سه‌طلاقه كردن زن در مجلس واحد 389 طعن بيست و سوم : عدم آگاهى از مسائل قضائى 390